Vandaag de dag willen de meeste vaders méér dan alleen financiële verantwoordelijkheid: ze willen een betrokken relatie met hun kinderen. Maar hoe voorkom je dat de baby zich straks als een ongeleid projectiel door je agenda boort? Juist: door een balans te vinden tussen je werk- en privé-leven.

Gescheiden continenten

Vrijwel alle bedrijven beschouwen de werk- en privé-wereld van mannen als volstrekt gescheiden continenten. Terwijl het begrip ‘werkende moeder’ een haast spreekwoordelijk conflict in zich draagt, is de term ‘werkende vader’ een vanzelfsprekendheid. Pa werkt. Punt. De foto van zijn kinderen die hij als screensaver op zijn pc heeft staan, wordt vooral gezien als een teken van stabiliteit, zelden als een groepje dierbaren voor wie de werkende vader soms een vergadering opzij moet zetten. Pa werkt onverdroten voort. Maar pa heeft daar wel meer en meer moeite mee. Uit diverse studies blijkt dat het conflict tussen werk- en privé-taken bij werkende vaders net zo sterk leeft als bij werkende moeders. En het gaat hier niet alleen om grootsteedse tweeverdieners. Vaders uit alle sociaal-economische klassen melden dat de kinderen, tot hun ongenoegen, sluitpost van de tijdsbegroting zijn.

Het Flexverzoek
Conflict ervaren tussen werk- en privé is een stressfactor van formaat. Zorgen over een ziek kind dat niet goed kan worden opgevangen of een schuldgevoel omdat je te weinig tijd aan je kind besteedt, kunnen leiden tot een kettingreactie van verminderde concentratie, ziekteverzuim en het zoeken van een andere baan. Werknemers met werk-privé conflicten zijn drie keer zo vaak geneigd van baan te veranderen. Het belang van worklife balancing wordt door werkgevers en overheid inmiddels onderkend. Maar het beleid dat wordt ontwikkeld, is óf op alle werknemers gericht óf specifiek op vrouwen. Je kunt afwachten tot jouw bedrijf vadervriendelijk beleid introduceert, maar je kunt ook zelf een eerste stap zetten. Een werk-privé spanning kun je voorkomen door flexibeler te gaan werken. Op grond van de ‘Wet aanpassing arbeidsduur’ heb je er recht op om minder (of meer) te gaan werken, zolang je de binnen het bedrijf geldende maximaal toegestane arbeidsduur niet overschrijft. Dit recht kan door een CAO worden afgezwakt of versterkt. Afijn, het mag zo in de wet staan, belangrijkste vraag is: hoe overtuig je je chef? Een paar adviezen:
• Stel je verzoek niet voor als een gunst, maar als een zakelijk voorstel dat voor beide
  partijen tot winst leidt.
• Bespreek je verzoek vooraf met collega’s en wees verzekerd hun steun.
• Maak je taken of resultaten meetbaar en maak duidelijk hoe eventuele verschillen in
   je prestaties kunnen worden gecontroleerd.
• Laat je loyaliteit aan het werk niet ter discussie stellen.
• Stel een proefperiode voor.

Wettelijke verlofregelingen
In 2001 is de Wet Arbeid en Zorg geïntroduceerd waarin alle wettelijke verlofregelingen zijn samengebracht. In diverse bedrijfstakken zijn aanvullende regelingen overeengekomen: kijk deze na in je CAO. Je hebt – vrijwel altijd – minimaal recht op: aangifteverlof, adoptieverlof, kraamverlof en ouderschapsverlof (eventueel via de levensloopregeling). Op www.verlofregelingen.szw.nl, een speciale site van het ministerie van Sociale Zaken vind je meer info over alle verlofregelingen.