Kanterz schreef op vrij, 02/05/2008 - 00:14
Hoi mensen!
Goh ik ben eigenlijk nooit echt nerveus of zenuwachting voor dingen.. We hadden dinsdag om 15:30 een afspraak, en ik moet zeggen een dag heeft nog nooooit zolang geduurt!
Mijn vriendin was meer bezig met de vraag "of het leefde, het hartje klopte enzo" Terwijl het mij er meer ging om dat ik iets te zien ging krijgen dat de rest van ons leven bij ons zou zijn.
Ik had niet eens stil gestaan bij het idee dat het niet zou leven eigenlijk, pas toen ik dat van haar opving.
Maargoed, uiteindelijk na een lange dag vol spanning wachten met 2tjes, (2,5) Was het toch nog 15:30 geworden en kregen we eindelijk het moment!
Hieronder staat de duidelijkste foto;
Ik moet zeggen, en weet dat dat altijd gezegd wordt, dat ik dat gevoel niet kan beschrijven. Het mooiste was ook dat die kleine ook bewoog en "zwaaide" en wat trappelde!
Naja, ik denk dat de meeste mensen die hier op het forum zitten dat gevoel wel kennen! Wou alleen even uit "vaderlijke trots" deze mededeling + foto kenbaar maken 
Bookmark/Search this post with:
ABE ik hoop dat het ondertussen goed is gekomen! Het is een van de dingen in je leven die vreselijk zijn om te moeten missen. Maar misschien is het dan een geluk dat je je dat pas echt beseft op het moment dat je het wel meemaakt.
Onze kleine is nu bijna 14 weken en we zijn afgelopen maandag (nu donderdag) voor de combinatietest naar het ziekenhuis geweest. Hij/zij was lekker veel aan het bewegen. Liet alles ook daarmee mooi zien. Armpjes, beentjes, borstkastje en in een flits zag ik zelfs het schedeltje. Dus niet het hoofdje, want ja dat valt niet te missen. Nee, ik zag het schedeltje.
Wat lekker bewegelijk was ie!! Het eerste waar ik naar keek was of het hartje klopte. Ja je ziet niks, je hoort niks en je voelt niks. Dus die bevestiging zoek je acuut.
Ook gisteren kunnen luisteren naar een hartslag. Die hoort tussen de 110 en 180 liggen. Die van ons een hele mooie 160 slagen per minuut. En als bonus, hoorden we zelfs een SCHOPJE!
Zo'n "show" is dan ook zo voorbij. Ik kan bijna niet wachten tot ik die kleine voor het eerst in mijn handen heb. Maar ondertussen geniet ik dan van elke fase die er tot dan vorbij komt.
Helaas mocht ik niet mee. Lig al dagen in de clinch met mijn vriendin en er lijkt geen einde aan te komen. Ze wil me nu even niet zien en rust. Hopelijk trekt ze snel bij en kunnen we samen verder.
Ik vond de 10 weken echo geweldig! Ik hoop dat ik van de moeder mee mag naar de 2e echo aanstaande dinsdag al acht ik de kans vrij klein.
Fantastisch! Wij hebben maandag de 10weken echo gehad, maar die van ons ligt net andersom
en hebben ook 1 heel duidelijk fot waarin hij/zij zich net lekker uitstrekt. Fantastisch en het gevoel is geweldig. Al had ik dat gevoel ook al bij 8 weken dat je het hartje ziet kloppen, dan word je gewoon warm van binnen... kortom alleen maar trotse toekomstige ouders!
Allereerst mega leuk joh, dat het goed gaat met het kindje. Heel herkenbaar allemaal. Wij hebben afgelopen vrijdag onze 10 weken echo laten maken. Wat is dat prachtig. Hoe het kindje aan het dansen is, zwaaien en trappelen. Prachtig. Het laat zich eigenlijk gewoonweg niet in woorden vangen. Toen de verloskundige zei: "het kindje is 3,8 cm, waar hebben we het over, hè?" was mijn reactie gelijk: "We hebben het over mijn kindje!!!". En vooral ook de trots die ik voel voor mijn vrouw en het kindje. Die doen het goed hoor zo met zijn tweetjes. Wat een prachtig iets is dat leven. Alle clichés zijn waar (misschien zijn het daarom ook wel clichés). Ik hoop dat iedereen (die er klaar voor is) dit mee mag maken. fantaaaaaaaastisch!!!!!!!
Groet,
Bob