Kieko schreef op vrij, 12/01/2007 - 09:28
Hallo allemaal, Ik val maar meteen met mijn eerste posting in huis: Hoe is de sex voor mannen na Vasectomie? (In het begin en jaren later) :? Hoe is de sex voor vrouwen zonder de pil te hoeven slikken? :? Er is heel veel klinische informatie over het hoe, wat en waar kan ik mij laten steriliseren, maar mijn zoektocht naar bovenstaande vragen heb ik nergens kunnen vinden. Hoe is de zaadlozing, erectiestoornissen al dan niet psychisch problemen, etc. Misschien klinkt het raar, maar dit is voor mij primaire van belang, alvorens de stap Vasectomie te durven zetten. :aengstlich: Ik ben 38 en vader van een zoon en een dochter. Groetjes, Kieko
Bookmark/Search this post with:
Wat de "blauwe ballen" betreft heb ik geen weet van maar ongewilde erecties in situaties waar ze niet gewenst waren heb ik wel vaker gehad, zeker na de vasectomie.
Volgens mij is er geen link en bewijst het gewoon dat de vasectomie geen negatieve weerslag heeft op de mannelijkheid, ook dat de ingreep psychologisch volledig verwerkt en aanvaard is. Ik denk dat elke gezonde man die zich goed in zijn vel voelt die ervaring wel meemaakte.
Spijtig dat het met de leeftijd afneemt
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
hoi ik heb me ook laten steriliseren geen moment spijt van
alle verhalen over natuurlijke afbraak van je zaad ,de afbraak houd de aanmaak niet bij,als je sex hebt met je liefje of alleen knuffelt , na de zaadlozing heb je wel een gevoel in je ballen zoals vroeger in je verkeringtijd je het "blauwe ballen"noemde dit gaat wel over maar is wel elke keer.
wij zijn echte sauna freaks en ook naturistisch ingesteld ,maar in het begin krijg je dan ook tijdens dit gevoel ongewild in het openbaar een erectie, gaat wel weer weg maar je zit wel even te kijk .
wie ervaart dit ook ,want dit staat op geen enkel forum maar is wel de praktijk
De psychologische impact van de sterilisatie is zeker niet te onderschatten, vooral bij ons, mannen.
Vrouwen hebben een duidelijk afgebakende vruchtbare periode en leven ook met de gedachte dat het beperkt is, mannen niet.
Het is dan ook niet zo toevallig dat mannen meer weerstand tegen sterilisatie hebben dan vrouwen alhoewel de ingreep bij hen inderdaad veel invoudiger is.
En de wetenschap dat een gesteriliseerde man zeker niet minder "man" is, dat zijn viriliteit alles behave aangetast is en dat vrouwen hem zeker niet als minderwaardig beschouwen (meestal is het zelfs het tegengestelde) zal daar weinig aan veranderen...
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Over vasectomie,er is ook een psychische kant hieraan,kijk goed naar de toekomst,weet je 100% zeker dat je geen kinderen meer wilt,wat als je een nieuwe relatie krijgt met een jongere vrouw? Eerlijk gezegd,de ingreep was niets,echt zo gedaan maar erna,voor mij persoonlijk een hel,voel mij minder man,het gevoel daar is niet meer wat het is geweest,kost mij nu veel meer moeite,vandaag Ohra gebeld voor een herstel operatie na 5 jaar,hoop dat het weer goed komt.Maar even voor iedereen een goede raad want toen ik hier voor stond was er geen forum zoals deze,althans geen topic kunnen vinden en alleen informatie over hoe en waarom maar niet wat erna gebeurd emotioneel , lichamelijk en psychisch.een hersteloperatie is veel minder eenvoudig en een kleine kans op slagen met alle denkbare gevolgen en teleurstellingen van dien,Dus bezind eer gij begint,of liever gezegd doe het niet als je niet 120% zeker van je zaakje bent.
Beste vaders,
Het is inmiddels een dikke twee jaar geleden dat ik dit onderwerp heb gestart.
Ik wil graag kwijt dat het achteraf allemaal reuze mee is gevallen en dat het bedrijven van de sex hetzelfde is als voorheen.
Groetjes,
Kieko
Tja, die verwijsbrief.
Al tijdens mijn vraag erna bij de huisarts was hij hem al bijna aan het typen.
Uiteindelijk heeft niemand, maar dan ook niemand meer naar die verwijsbrief gevraagd.
Ik heb geen moment spijt van dat ik het heb gedaan, alleen kom ik wel eens ergens op de gedachte dat ik een leuk meisje zie waarvan ik denk: "mm..daar zou ik best een kind bij willen", maar dat snap je zeker wel?
Je zal wel een punt hebben vwb de hormonen toestand want ik ben geen paardefokker, maar ik weet nog wel dat toen ik naar de dokter ging om een verwijsbriefje, ik helemaal terug moest lopen om een ondertekende brief met toestemming van mn vrouw moest laten zien, dus beslist geen baas over eigen zak!
Het is toch heerlijk om over zulke onderwerpen met echte mannen te levellen, of is een gesteriliseerde man geen echte man?
Zijn het de vrouwen die daarover beslissen?
mvg,
FO
Snarf1964 heeft wel een niet alledaagse kijk op de vasectomie en kan het ook mooi verwoorden.
Nochtans is het zo dat de vasectomie geen invloed heeft op hormonaal vlak en de paardenfokkers twijfelen daar al lang niet meer aan. Om met zekerheid te weten of hun merrie "dekklaar" is laten ze haar eerst benaderen door een gesteriliseerde hengst (geen gecastreerde): in het geval zij hem accepteert dan mag de "onbewerkte" exemplaar zijn nobele taak verrichten en in geval ze steigert dan zijn de eventuele klappen voor de minder waardevolle steriele hengst. De merrie merkt in ieder geval geen verschil tussen de twee hengsten omdat er hormonaal niets veranderd is en de steriele hengst even "mannelijk" ruikt als de dekhengst. Snarf1964 maakt de vergelijking met zijn hond maar die was gecastreerd en was dus zowel zijn teelballen als zijn mannelijkheid ontnomen, hij had ook geen mannelijke hormonen meer en werd niet langer als een reu "geroken".
Bij mannen is dat net hetzelfde, vrouwen merken niet of een man al dan niet gesteriliseerd is. Daarbij vrouwen worden al lang niet meer verleid door feronomen of zo (het zouden eerder de mannen zijn die door de feronomen van de vrouw aangetrokken zouden zijn) maar wel door her verleidingsspel en dat betekent: je uitstraling, je kledij, je parfum, een goed gesprek, een gezellig kader, attenties, humor, enz...
Het spreekt vanzelf dat een vrouw met een kinderwens weinig interesse zal hebben in een gesteriliseerde man, net zoals een man met een kinderwens weinig interesse zal hebben in een gesteriliseerde vrouw tenzij misschien de man de ingreep wil laten omkeren of sperma had laten invriezen. De kinderwens heeft ook niets te maken met de leeftijd maar wel met het feit of die wens al dan niet vervuld is.
Anderzijds is een gesteriliseerde man voor een vrouw zonder kinderwens een geschenkt uit de hemel; hij heeft bewezen dat hij erg betrokken is met zijn partner en ze hoeft zich nergens meer zorgen te maken i.v.m ongewenst zwangerschap. Ze kan dus héél spontaan van sex genieten met een echt vrouwvriendelijke man die voor de rest totaal niet te onderscheiden is van een vruchtbare man.
En tenslotte, wanneer je zowel als man dan als vrouw beslist om je te laten steriliseren dan moet je dat doen uitsluitend voor jezelf; om dat je zelf geen kinderen meer wilt en dan maakt het je ook niets uit wat je ex-partner daarna al dan niet doet.
Zelf ben ik 20 jaar gesteriliseerd en nooit voelde ik me hierdoor benadeeld i.v.m nieuwe partners; integendeel want na mijn scheiding had ik twee partners en die waren gecharmeerd door die toestand. En, tussendoor gezegd, de ingreep was een fluitje van een cent op gevoelige ballen de eerste dagen na.
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Ik ben ongeveer 2 jaar geleden gesteriliseerd en zou het zo weer doen. Wat ik hoor en lees op andere fora is dat indien iedereen hier zou reageren, de meeste mannen zich zonder al te veel zorgen zouden laten steriliseren. Met andere woorden, het gaat meestal goed, zonder complicaties. Maar inderdaad, je zult maar net tot die laatste groep horen.....
nooit laten doen, ik leg later wel uit waaron niet, heb al 4 jaar ernstige problemen!!!!!!!!
Ik ben 44 en vader van twee leuke jongens van 12 en 16.
Toen ons laatste kind was geboren, hebben we samen in goed overleg besloten om mij te laten steriliseren want twee kinderen leek ons genoeg.
Het was een warme zomermorgen toen ik arriveerde op het "partijtje van donderdag", zoals de Uroloog het gekscherend placht te noemen.
De wachtkamer vol met "dappere" mannen die nog eens wat over hebben voor de wereld, en de één na de ander werd met diep respect en groepszegening een laatste groet meegegeven die hem op z'n reis naar de onvruchtbaarheid zou moeten vergezellen.
Na de noodzakelijke betadine schmink van mijn gladgeschoren mannelijkheid door een engelachtige verschijning in een wit uniform die dankbaar verrast mijn staande begroeting in ontvangst nam, was het slechts een korte initiatie plechtigheid welke ik met kleine oerkreetjes heb gevierd om mijn mede lotgenoten in de wachtkamer een hart onder de riem te steken.
Mede door de zwoele avondtemperaturen, het advies uit de mee gekregen brief en de nieuwsgierigheid mijn persoons om te zien of "het" er anders uit zou zien en in welke hoeveelheid, werd na een paar broeierige dagen door de losgelaten hechtingen duidelijk dat ik iets te vooruitstrevend was gebleken en ik gelukkig nog terecht kon op de afdeling "hechten maar nu zonder verdoving".
Nu 12 jaar later ben ik alleen..
De moeder van mijn stoere jongens heeft uiteindelijk toch nog het geluk mogen proeven, haar diep gekoesterde droomwens in vervulling te zien gaan in een mooie dochter, zij het een paar huizen verderop.
Het is echt een lief meisje, ook al lijkt ze in de verre verte niet op die van mij, toch is ze het "zusje van" en daarom welkom.
En om nog even terug te komen te komen over de vraag:"hoe is het met de liefde?", moet ik toch wel een beetje bekennen dat, sinds ik in "marktwaarde" ben gedaald, aandelen koersen tot een dieptepunt zijn gezakt, alle goed bedoelde "bijbedoelingen" ten spijt.
Waar ik nergens iets over lees is wat een vasectomie doet met je hormonen en de daarbij horende signalen naar de wijfjes toe.
Ik had eens een hond die we hadden laten castreren, op zich een nobel doel, ware het niet dat alle zichzelf respecterende reu's hem aanzagen(aanroken) als teefje, en hij maar al te vaak hun vernederingen heeft moeten ondergaan.
Dat idee heb ik vaak, dat vrouwen die vruchtbaar zijn, ondanks mijn gladde openingszinnen, het allesbepalende "Musk" missen wat hen in fractie van een seconde doet veranderen in zaaddorstige wezens, opzoek naar verse genen die waar nodig hun imperfectie zal compenseren.
Is er nog hoop voor de mensheid als de dappere "kruis"vaarders, zich niet meer kunnen voortplanten en hun territorium moeten afstaan aan nieuwe vruchtbare mannetjes die een greep naar de macht niet zullen schromen.
Of is de mens toch een monogaam wezen, gezegend met liefdeskroost en veroordeeld tot elkaar met een lang en gelukkig leven....?
Frans
Hallo Marcus,
Ik ben me aan het oriënteren op dit gebied. Ik voel niet veel voor een massale sterilisatie kliniek of ziekenhuis. Een goede huisarts lijkt me beter. Er zijn echter niet veel hisartsenpraktijken waar de ingreep wordt uitgevoerd.
Wil je vertellen in welke praktijk jij je goede ervaring opdeed?
Bij voorbaat dank.
Hallo allemaal,
Zelf heb ik de ingreep bij mijn huisarts laten doen.
Zij is reeds 10 jaar gespecialiceerd op dit gebied en ik moet zeggen dat het mij meer vertrouwen gaf dan een ziekenhuis.
De "horrorverhalen" van 2 bekenden (onsteking/ bloeding/ koorts) en de manier van behandeling spraken mij totaal niet aan.
Via een derde bekende wist ik dat het ook via de huisarts kon. Hij heeft geen problemen ondervonden en de sfeer was zeer aangenaam; zelf zijn vrouw mocht mee om te kijken.
Mijn vrouw is ook meegegaan en heeft het allemaal interessant gevonden. De ingreep is ook zonder problemen verlopen en
vandaag gaan de hechtingen eruit.
Het gevoel in de ballen is vandaag ( na 7 dagen) aangenaam, echter nog wel gevoelig.
De eerste dag na de behandeling was mijn ODOL weer aanwezig, alhoewel mijn ballen protesteerden.
Gisteren was het gevoel weer aangenaam en kon ik zelfs mijn ballen weer licht masseren. De ejacutaie stel ik nog maar even een week uit...maar dat zal ook wel weer "komen"
Tip voor de mannen die net de ingreep hebben ondergaan: (na de eerste nacht) elke dag douchen met een zachte straal en de laatste 10 minuten de temperatuur afbouwen tot koud. Eventueel een coldpack in een theedoek tegen je zak houden tot het bijna gaat tintelen. Het verlicht enorm en bespoedigd het onaangename gevoel in de onderbuik en de ballen. Oh ja, op de hechtingen heb ik iedere dag wondspray met calendula extracten gespoten om het clean te houden. Ook gebruikte ik de hele week steriele gaasjes op de hechtingen om niet te blijven haken aan je onderbroek. Wel zo handig.
Marcus
Beste Kieko,
In een bericht van 23 juni 2007 had je het over bloed bij de zaadlozing en in latere berichten kwam dit niet meer voor. Ik ben 10 dgn geleden behandeld en ik heb ook bloed bij de zaadlozing. Gaat dit vanzelf weg, ben je bij de arts geweest.
Ik ben benieuwd naar je reactie.
Groeten Havase
Bij deze mijn ervaring.
Gisteren 28 maart was ik aan de beurt. Vooraf was ik erg gespannen, samen met de rest van de wachtkamer. De ingreep zelf is erg mee gevallen. Verdoven is wel gevoelig echter werkt wel direct. Na minder dan 10 minuten was de uroloog klaar.
De uroloog was wel een enorme hork. Hij kwam binnen met de opmerking dat hij naar de O.K. moest en dit snel even ging doen. Op mijn vraag dat het toch geen haastklus zou worden antwoorden hij bot dat ik natuurlijk ook gewoon naar de wachtkamer terug kon. Tijd voor een communicatie training zou ik zeggen... Over de aanwezige vepleegkundigen niets dan lof zij deden hun uiterste best om me wat op mijn gemak te stellen en me wat af te leiden.
Direct na de ingreep een beetje een beurs gevoel. Nu minder dan 24 uur na de ingreep heb ik verder geen klachten. Net de plijsters weggehaald en aan 1 kant een beetje blauw. Sneetjes zijn minder dan 1 cm.
Wat ik verder wel opmerkelijk vind is dat er door veel mensen (vooral vrouwen) wat lacherig gedaan wordt over sterilisatie bij de man. Zelfs in de wachtkamer zat een echtgenoot lachend opmerkingen te maken toen haar man erug kwam "Daar is ie hij kan nog lopen ha ha ha" Jammer dat er over toch een gevoelig onderwerp vaak zo lacherig gedaan wordt. Ik hoop dat er geen mannen zijn die zich hier door laten beïnvloeden in hun keus.
Conclusie zover is dat ik blij ben dat het achter de rug is. Of alles nog goed werkt verwacht ik wel. Ik heb het echter nog niet goed kunnen proberen.
Bij deze het antwoord van de uroloog, voor zover dat in mij geval van toepassing is.
Volgens mijn uroloog worden de ballen, omhoog gehouden door de bloedvaten en de zaadbuis.
Bij het doorsnijden van de zaadbuis, is het normaal dat de bal dus zakt, en er als het ware los lijkt in te liggen.
Dit vergeleken met voorheen, scheelt dit meestal 1cm afhangelijk van de extra ruimte in de balzak.
Even kort door de bocht, als men voor de vasectomie iets aan ballen trekt doet dit vrij snel pijn omdat je direct aan
de zaadbuis trekt, na de vasectomie is dit dus niet meer het geval.
In mijn geval heeft de balzak veel ruimte en zakt de bal ongeveer 2cm, echter de rechter bal heeft nog wat last van de ingreep, waardoor intern wat spiertjes enz licht onstoken en verkramt zijn, en daarom nog wat pijnlijk en verkramt.
Met als gevolg dat die bal 2cm hoger hangt dan voor de ingreep.
Volgens de Uroloog kan het soms enkele maanden duuren voordat echt alles tot rust komt, en hij verwacht dat de rechter bal ook zal zakken, zo niet is dit met een kleine ingreep te verhelpen.
Dus voor nu geen probleem, mocht het niet vanzelf weg gaan, is het in zijn praktijk wel eerder voorgekomen dat een tweede ingreep nodig is.
Persoonlijk heb ik hier vrede mee, maar het verbaasd me wel dat op het hele internet, en al die leuke voorlichtings folders niet wordt verteld dat ze wat losser komen te zitten en dus wat lager komen te hangen.
In mijn geval eigenlijk bijna 3cm lager als bijde straks op ongeveer de zelfde hoogte zijn.
Zoals ik al eerder zei vind ik de bijdrage van vrouwen zeer waardevol en aanvullend, dus ook deze inbreng.
Het bewijst daarbij hoe belangrijk de psychologische impact van vasectomie soms toch kan zijn. Zou het kunnen, Hoekstra, dat het vooral te maken heeft met het feit dat je nu meer moeder dan partner bent? In ieder geval het is altijd leerrijk om de mening van de partner te horen, had nog nooit die psychologische reactie van een vrouw gehoord!
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Ha vaders,
Mijn man is in april 2007 gesteriliseerd. Hij heeft na de ingreep langere tijd last gehad van de wonden. Die bleven lang open en dat kwam vooral omdat hij ondergoed droeg die niet strak genoeg zat. Voor de rest geen enkel probleem ondervonden. Het scheren vooraf bleek een meer lastige 'operatie'... Wij ondervinden geen verandering in 'ervoor' en 'erna', behalve dan dat het nu louter en alleen 'voor de lol is', zoals hij het verwoordde. Kortom, ik kan het ieder stel aanbevelen als je kiest voor een defintieve oplossing.
Voor mij als vrouw had het eveneens een psychisch bij-effect. Voorheen hadden we sex met ook de bedoeling om kinderen te krijgen. Nu die bedoeling en de kans erop weg is, is voor mij de zin in sex wel afgenomen. Uiteraard had dit effect ook opgetreden als ik zelf de ingreep had ondergaan, maar in ieder geval had ik vooraf niet verwacht dat dit effect er zou zijn. Lichamelijk gezien is er dus geen verandering, psychisch wel.
Misschien als de kinderen wat ouder zijn en ze ons niet keer op keer beroven van onze oh zo nodige nachtrust, dat dan de frequentie weer wat opkrabbelt. Maar voor nu ben ik meer moeder dan partner en staat mijn hoofd er nauwelijks meer naar. Dit zal vast voor de meeste jonge ouders gelden, maar het is zeker raadzaam dat je je verwachtingen bijstelt. De 'alleen nog voor de lol'-sex staat niet garant voor een hogere frequentie!
Ik hoop dat de uroloog er een antwoord op heeft zodat het snel kan opgelost worden; het zal wel niet dodelijk zijn maar plezant al evenmin.
Wat de smaak en reuk betreft vind je hier en daar wel iets in die zin op internet maar soms spreken ze elkaar tegen. Ik heb de indruk dat de reuk veel aangenamer is en de smaak veel zachter, ook denk ik dat het sneller "verwatert". Een vrouw bevestigde me dat ook al maar blijkbaar is dat niet persé bij iedereen zo.
Misschien kan Stella daar een mening over geven
!
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Hi
Eerst naar de huisarts geweest, het is in elk geval niet juist.
De bal die echt los zit is echt te los, de oorzaak is hem niet duidelijk.
Er behoort in elk geval geen verschil te zijn in de locatie naar de operatie.
Er was zoals bij iedereen 1cm hoogte verschil, maar nu wel 5, en een bal is voldeg vrij rond te draaien.
Dus terug naar de Uroloog, als ik meer weet laat ik het weer weten.
Een leuk interesant detail dat door niemand wordt genoemd, is dat volgens mijn vrouw de smaak en reuk
voledig is veranderd van een wrange smaak, naar voledig neutraal.
Of dat bij iedereen zo is weet ik niet, maar hoor het graag.
Ben ik ook nog niet op het internet tegengekomen, maar is wel een voordeel lijkt mij
Christo
Aanvankelijk dacht ik zoals Thomas dat er geen verband was maar ik las ergens dat de zaadleider samenloopt met een ader, een slagader en een spiertje. Het samentrekken van de balzak, zoals bij kou, zou het belangrijkste zijn maar dat spiertje zou dan weer een rol spelen bij een slappe zak. De ballen hangen wel nooit op dezelfde hoogte, dit zou zijn om te voorkomen dat ze tegen elkaar botsen bij het lopen maar 5 cm lijkt me wel veel; misschien is er toch iets mis met dat spiertje? Aan de wand zijn de ballen zeker niet gehecht, trouwens bij kinderen gebeurt het soms dat een bal zich draait en alzo de bloedtoevoer afknijpt. Dan moet er snel ingegrepen worden en soms hecht de chirurg de bal dan wél aan de wand om herhaling te voorkomen.
Wat Stella betreft, ik zou niet zo seksistisch doen, ik vind de mening van een vrouw over zo'n onderwerp juist een waardevolle aanvulling. Daarbij als men naar de oorsprong van dit onderwerp gaat kijken daar wordt aan mannen gevraagd hoe het is wanneer een vrouw de pil niet meer moet slikken. Hier kon men ook redeneren dat het zuiver een vrouwenkwestie was...
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Ik ben benieuwd wat de huisarts van Christo te melden had. Volgens mij hangen de testikels zelden recht naast elkaar. Wanneer de balzak was strakker is (kou) lijkt dat wel zo. Als je er op gaat letten en een "slappe zak" gaat bevoelen lijkt het alsof een bal loshangt. Ik geloof niet dat de bal enkel aan een zaadleider hangt, maar op meer plaatsen hecht aan de wand. De zaadleider is immers alleen afvoer...!
Ach en wat Stella betreft: ik vind het doorgaans interessant wat vrouwen te melden hebben, behoudens op dit forum. Jammer dat de webmasters daar niets aan doen.
2 weken geleden was het zo ver, mijn vrouw heeft veel last van de pil en van de spiraal.
Dus hebben we gezamelijk gekozen voor een vasectomie.
Echt geen probleem 20 minuten, en heb er verder bijna geen last van gehad.
Ook emotioneel of met sex is er geen probleem.
Maar nu komt het probleem, 1 teelbal is op een of andere manier los.
Daar bedoel ik mee dat hij echt los in mijn zak ligt als een losse knikker
terwijl de andere nog wel vast zit aan mijn lichaam als dat duidelijk is.
Doordat mijn balzak nogal groot is, heeft dit het effect dat de ene letterlijk 5cm lager hangt dan de andere
Dat vind ik eigenlijk wel storend, en wordt ook in geen enkele folder of website vernoemd.
Ik weet er nog geen raad mee, maar denk dat ik eerst maar eens naar de huisarts ga.
Mocht iemand ook een vergelijkbaar resultaat heben hoor ik het graag,
Christo
Wellicht dat mn eerstes posting 'aanstootgevend' is geweest gezien het taalgebruik. Ach ja, ben opgegroeid tussen 12 broers en een zwik vrienden en dan krijg je er 1) iets van mee en 2) dacht ik te hebben gemerkt dat mannen niet zo gauw schrikken c.q. sneller relativeren. Never mind, respect!
Ik wens op deze wijze jou en alle andere vaders en evt. moeders op deze site het aller-, allerbeste toe en een vroleijke decembermaand voor wat er nog van over is. Bedankt voor the touch & go!
Stella
En is niet elke inbreng, gelijk wat Patel en Hans aangeven, waardevol, zolang het maar het onderwerp betreft? Volgens mij wordt er, geheel buiten mijn intentie om, door de heren een ander forum item opgestart...
Pfff, wat een discussie...
Ik vind dit toch wel een heel waardevolle inbreng. En waarom is de ervaring bij de "blast" nou weer te plastisch? Als ik zie wat men hier gemiddeld in dit subforum plaatst. Maar goed, het is een reactie van een vrouw, dus moet het weer aan alle kanten bekritiseerd worden...
Trotse vader van Kyra (14-06-2006) en Xanna (26-09-2008)
Ik vind dat Johannes voor 'n stuk gelijk heeft in die zin dat dit een forum voor vaders is en inderdaad zou het nog wat anders overkomen als Stella haar vriend het zelf zou vertellen maar...
...ik blijf er ook bij dat de kijk van een vrouw hierop een verrijkende aanvulling kan zijn zelfs wanneer ze het wat "plastisch" uitdrukken! Het is tenslotte een zeer belangrijke beslissing die de twee partners aanbelangt en, al zijn we het niet steeds eens met haar standpunt, het kan soms een ander licht op de zaak lichten!
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Sorry Johannes, maar ik ga toch even verder met ervaringen delen, want dat is mijns inziens waarom men hier deelneemt aan het forum? En ik heb er ook mee te maken als partner, zodoende. ..
En ik herken wat je schrijft; de ballen blijven een tijdje gevoelig. Ik heb begrepen dat wat ondersteuning (strakke onderbroek o.i.d.) verlichting biedt. En daarnaast mentale ondersteuning...
Amaai Stella, heb jij een rijke ervaring met vasectomie zeg!
Je bent toch niet zelf een urologe of androloge, hé? Of ben je zo kieskeurig in je relaties ?
Wat mij betreft hadden we al sex na twee dagen en dat ging probleemloos, alleen moesten we voorzichtig omgaan met de balzak en de teelballen. In verband met het laatste was dat na twee weken ook nog zo want het duurde wel wat voordat ze hun normale gevoeligheid teruggevonden hadden...
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Hallo Patel,
Even een aanvullende mail n.a.v. je reaktie (dank je wel trouwens!).
De heren waar ik over heb geschreven ken ik niet van hun sexleven voor hun sterilisatie. Maar mijn huidige vriend heeft afgelopen maandag een vasectomie laten plaatsvinden. Hij vond het spannend, heeft zich ook op allerlei manieren van informatie voorzien m.b.t. de gevolgen voor zijn sexleven na de vasectomie. Wel, ik kan je vertellen dat we elkaar gisteravond hebben gezien (welgeteld 3 dagen na de ingreep) en....alles werkt prima, al was de 'blast' wel even pijnlijk (mag eigenlijk pas na 5 dagen weer geslachtsverkeer hebben)...maar ondanks de angst van evt. pijn was de drive genoeg aanwezig om het te trotseren. Dus hierbij een recente ervaring met een man die ik reeds kende vóór de sterilisatie.
Als je nog vragen hebt, hoor ik het graag.
Groeten,
Stella
Ik vind het fijn en bijzonder interessant om de reactie van een vrouw te lezen in verband met vasectomie en de gevolgen ervan. Ten eerste omdat de meeste mannen de stap zetten om hun vrouw te ontlasten van jarenlang pilgebruik of van een zwaardere ingreep en zeker om haar de "zekerheid" te geven. Maar daarbij is de kijk van de vrouw misschien wat objectiever omdat ze er psychologisch niet van zo dichtbij betrokken is. Ik denk trouwens dat de psychologische weerslag van deze ingreep bij mannen zwaarder weegt dan men weleens zou denken, ik denk trouwens dat het om dezelfde reden is dat veel mannen de vasectomie verwerpen. Stella vertelt er spijtig genoeg niet bij of ze de mannen kende voor hun sterilisatie maar ik neem aan van wel....
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Hallo Kieko en andere nieuwsgierigen qua antwoord op deze prangende vraag,
Als vrouw met ervaring op sexueel gebied met twee gesteriliseerde mannen (niet allebei tegelijk overigens
) kan ik zeggen dat er geen enkel probleem was! Niet qua sexddrive, niet qua hoeveelheid vocht, niet qua erectie krijgen...ik denk wel dat er iets anders mee kan samenhangen Op het moment dat je als gesteriliseerde man teveel bezig bent met het wel of niet hebben van goede sex, dat het zowiezo een effect heeft op het genot en de sexdrive. En daar hoef je niet eens een vasectomie voor te ondergaan.
Dus als je het aan mij zou vragen: deze mannen hadden altijd zin!
SUCCES
Tja,
Het blijft allemaal onveranderd. Geen idee wat ik hier nu verder mee wil/kan.
Groetjes,
Kieko
Mijn bevindingen waren totaal anders; de prestaties bleven onveranderd, er was nergens pijn noch druk en de libido was eerder toegenomen. Medisch gezien zou het ook niet anders mogen want aan de hormonenhuishouding wordt helemaal niet geraakt en het wegvallen van de vrees komt de libido van beide partners ten goede. Alle contacten die ik had met andere mannen die dezelfde ingreep ondergingen wijzen in dezelfde richting op één uitzondering na die zich minder man voelde na de ingreep en minder zin had maar hij gaf er een psychologische reden voor. Dit neemt natuurlijk niet weg dat het voor Kieko wat spijtig is des te meer dat hij, uitgerekend juist op dit punt, zich zeer goed geïnformeerd had. Toch denk ik dat men in alle objectiviteit kan stellen dat de libido er meestal op vooruit gaat na een vasectomie. Ik dacht ook dat de vrouwelijke sterilisatie makkelijker omkeerbaar was dan de mannelijke maar sommige artsen trekken deze stelling in twijfel. Daarbij, de ingreep is zwaarder, heeft meer risco's, kan leiden tot hevigere of pijnlijkere menstruaties en het omkeren geeft soms een bevruchting buiten de baarmoeder wat zeer gevaarlijk is. Wel is het waar dat mannen vaak antistoffen tegen hun eigen sperma aanmaken wat een eventueel herstel sterk bemoeilijkt, wel kunnen er zaadcellen ingevroren worden voor in geval...
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Hmm, wij hebben ons nog niet echt serieus over dit vraagstuk gebogen. In principe willen we na de volgende geen derde meer. Maar dat is ons gevoel op dit moment. Ik denk dus dat na de geboorte van de tweede er nog geen sterilisatie bij één van ons beiden zal plaatsvinden.
Mocht het wel zover komen, zal ik er denk ik wel voor pleiten dat Veronique zich laat steriliseren, aangezien dit makkelijker ongedaan gemaakt kan worden dan bij mannen (schijnt).... en nu ik zo jouw verhaal lees, Kieko, lijkt het me ook helemaal niks...
Hoi,
Heeft er niemand behoefte om te reageren?
Groetjes,
Kieko
Hallo allemaal,
23 juni was mijn laatste posting. Ik heb het allemaal maar over me heen laten komen. Ik ben er nu in ieder geval achter hoe de sex is na de vasectomie.
Voor mij geldt dat ik nu minder behoefte heb aan sex. En als het zo uitkomt ik bij de tweede achtereenvolgende dag met het vrijen minder goed presteer. Het duurt dan veel langer en het start niet zo goed op. Ik voel dan ook een lichte druk in mijn rechter bal die ervoor zorgt dat ik mij moet concentreren om te vrijen.
Had ik voorheen elke dag zin om te vrijen, nu denk ik soms: "Hé, ik heb al een week niet meer aan vrijen gedacht." Of dit echt positief is weet ik niet, maar het geeft me vreemd genoeg wel een stuk rust. Althans tot nu toe dan. Ik weet niet hoe dit op lange termijn uitpakt, maar aan mijn lijf geen polonaise meer door wat voor arts dan ook.
Of ik er spijt van heb? Geen idee. Voor de anti-conceptie heb ik er geen spijt van. Ik wil er geen kinderen meer bij, ook niet in een eventuele volgende relatie. In verband met het verminderde libido? Ook hier heb ik geen idee over. Ik voel me er niet onprettig bij.
De tijd zal het leren. Ik zal zo nu en dan eens wat posten.
Groetjes,
Kieko
Groetjes,
Kieko
Het was me nog nooit opgevallen maar inderdaad gaan sommige vrouwen nogal lichtjes om met vasectomie alhoewel de meesten er waardering voor hebben. Maar ze denken wel té gemakkelijk in termen van een simpele "knip" in zaadleiders waar je bijna zo aan kunt. Het is natuurlijk ook zo dat het zuiver technisch niets voorstelt; een kleine snede in de fijne huid van de balzak en een simpel leidinkje doorknippen. Ze vergeten soms makkelijk dat het een bewust afstaan is van je vruchtbaarheid, dat het soms fysieke ongemakken kan hebben en dat er een psychologische kant aan zit.
Maar ik moet ook toegeven dat een man veel makkelijker om een gesteriliseerde man zal lachen dan een vrouw. Ik heb dan ook veel minder moeite om het aan een vrouw toe te vertrouwen dan aan een man...
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Ik denk dat bij het gros van de mannen het pijnloos verloopt, al heb ik m.b.t. het zetten van de verdoving wel een aantal keren gehoord dat het pijnlijk was. Volgens mijn huisarts komt het veel voor dat gehechtte wondjes gaan ontsteken (vooral aan de kant waar je "draagt"). Een beetje antibioticazalf doet wonderen, dus mannen die een vasectomie gaan laten doen zou ik zeker aanraden dat in huis te halen.
Verder is mij opgevallen hoe vrouwen de neiging hebben om te spreken van "een ingreep van niks". Mannen die zo'n ingreep niet aandurven zijn dan natuurlijk "slappelingen". Gek is dat, mannelijk hebben kennelijk een andere status als het gaat om "autonomie" in medische beslissingen als vrouwen en dat allemaal op grond van het feit dat vrouwen een bevalling hebben meegemaakt. Ik heb drie vrouwen zonder kinderen gesproken en die spraken unaniem over een vasectomie als "moedig" en de weigering als "begrijpelijk". Het vreemde is ook dat toen ik een kies moest laten trekken mijn vrouw veel meer begrip had voor de pijn en het ongemak!
Nadat ik 14 dagen nauwelijks een woord gezegd (en zeker niet geklaagd) heb over de pijn aan mij zak, gaf mij vrouw toe dat ze toch wel iets te makkelijk gedacht had over de ingreep.
Het kan best dat ik inderdaad een dosis geluk meekreeg want ik voelde echt nergens pijn tijdens de ingreep. Ik wou dat het zeker voor iedereen ook zo was.
Hopelijk gaat die last aan die hechting snel voorbij zodat je weer onbelemmerd met je kinderen kan spelen en dat uitstapje doen!
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
"idem, doet inderdaad raar maar niet echt pijnlijk. Denk dat het eerder psychologisch is; er kan veel (on)gedaan worden in die zone, hé! "
Patel, dan heb je meer geluk gehad dan ik kennelijk. Ik vond het echt hartstikke zeer doen!
Na een dag of 10 heb ik toenemend last van pijn rond de hechting links. Kennelijk toch wat ontstoken of ik heb toch te snel te zwaar getild. Behoorlijk pijnlijk en hinderlijk, vooral omdat de kinderen me graag (en onverwachts) toch als klimrek willen gebruiken. Ik loop nu een beetje als een oude vent en heb een leuk uitstapje met de kinderen moeten uitstellen.
"Ik vind het leuk dat op dit forum ook eens de psychische kant van vasectomie genoemd wordt! ..."
Dat idee had ik ook; niemand zegt er iets over, nergens lees je er wat over maar toch heb je 'n beetje tijd nodig om afscheid te nemen van je vruchtbaarheid. Erg is het niet maar het is een rouwproces dat afgehandeld moet worden. Vrouwen gaan daar anders mee om en ik denk dat je uitleg hierover klopt. Neem dan nog erbij dat vrouwen hun vruchtbaarheid veel concreter kunnen bewijzen en er ook wat nadelen aan hebben. Anderzijds hebben vrouwen die gedwongen, en dus ook brutaal, afscheid moeten nemen van hun vruchtbaarheid (vb: ziekte, ...) daar ook wat moeite mee . Het gekke is wel dat je rouwt om een steriliteit waarvoor je zelf kiest en dat eigenlijk nog moet komen (na 10 à 20 zaadlozingen), maar ik beleefde het even gek!
"Het idee om onvruchtbaar te zijn vind ik niet prettig. Ik heb inmiddels voldoende bewezen een vruchtbare man te zijn, maar het gaat niet om de uitvoering, maar om het idee. Net als die racefiets in de schuur. Die gebruik je nooit, maar het feit dat het kan is leuk. .. "
Ludiek maar prachtig verwoord! Alhoewel; na die "rouw" was het voor mij eerder een pluspunt, genot zorgen zorgen. Alsof die racefiets geen lekke band meer kan krijgen terwijl niemand er een verschil aan merkt of een roos zonder doornen!
"Het idee van een injectienaald in mijn zak (2x) vond ik afschuwelijk. Volgens mij hoort dat tot internationaal erkende martelmethoden. ..."
idem, doet inderdaad raar maar niet echt pijnlijk. Denk dat het eerder psychologisch is; er kan veel (on)gedaan worden in die zone, hé!
"Na een week even gechecked of alles het nog doet. Het sperma lijkt wat wateriger, maar dat hoeft geen verband te houden...."
Kan logischerwijze ook bijna niet want je doet er 10 à 20 "zaadlozingen" over voordat je effectief onvruchtbaar bent; na de eerste week heb je waarschijnlijk nog steeds zaadcellen in je sperma.
" Mijn kinderwens is vervuld. Bij een nieuwe relatie wil ik geen kinderen meer. Alle aandacht gaat dan naar deze drie, niet naar een nieuwe vrouw en ook nog eens een nieuwe baby..."
Dat is ook de juiste ingesteldheid om tot een vasectomie over te gaan!
Thomas, ik vind het een fijne, eerlijke en objectieve reactie van je. Ik wens dat alles verder naar wens blijft evolueren!
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Ik vind het leuk dat op dit forum ook eens de psychische kant van vasectomie genoemd wordt! Vorige week heb ik een vasectomie ondergaan, omdat deze vorm van anticonceptie een van de meest betrouwbare is en ik vond dat het nu eens mijn beurt was. Mijn vrouw heeft al drie keer een bevalling doorstaan, vandaar.
Het idee om onvruchtbaar te zijn vind ik niet prettig. Ik heb inmiddels voldoende bewezen een vruchtbare man te zijn, maar het gaat niet om de uitvoering, maar om het idee. Net als die racefiets in de schuur. Die gebruik je nooit, maar het feit dat het kan is leuk. In die zin snap ik best het gevoelde verband tussen viriliteit en vruchtbaarheid. Mijn vrouw niet, die snapt totaal niet dat ik daar over nadenk. Ik wil toch geen kinderen meer, wat zeur ik dan? Ik vermoed dat vrouwen er veel meer op gericht zijn om hun vruchtbaarheid te beheren dan mannen. Daarbij weten vrouwen dat halverwege hun leven hun vruchtbaarheid stopt. Mannen zijn hun hele leven vruchtbaar en daar is misschien ook wel een reden voor. Ik rouw dus wel een beetje om het verlies van mijn vruchtbaarheid en troost me met de gedachte dat als ik echt zou willen er 50% kans is dat een hersteloperatie slaagt. Maar ook die gedachte is als de fiets in de schuur...
De ingreep zelf vond ik vervelend. Ik heb last van een varex (spatader) in mijn balzak. Dat doet normaal al wat pijn, maar met het zetten van de verdoving werd er even in mijn zak geknepen (om de huid strak te krijgen) en dat doet een week later nog pijn. Het idee van een injectienaald in mijn zak (2x) vond ik afschuwelijk. Volgens mij hoort dat tot internationaal erkende martelmethoden. Maar telkens als ik er over begon met mijn vrouw, kreeg ik van haar de verhalen over uitscheuren, knippen en tepelkloven...
Binnen 20 minuten stond ik weer buiten. Gewoon zelf naar huis gereden en een bak koffie gedronken. De eerste dagen de wondjes goed ontsmet, strakke onderbroeken gedragen en niet te veel geklust en gesport. Ik heb zittend werk, maar had beslist in de eerste drie dagen geen zwaar lichamelijk werk kunnen doen!
Na een week even gechecked of alles het nog doet. Het sperma lijkt wat wateriger, maar dat hoeft geen verband te houden. Ik had gedacht dat er bloed bij zou zitten, maar dat was kennelijk al afgebroken. Ik heb niets gevoeld van zwelling o.i.d.
Kortom, als het normaal verloopt is het goed te doen. Neem je eigen lijf en je gemoedstoestand wel serieus. En misschien moet je niet te snel beslissen. Ik ben 44 jaar. Mijn kinderwens is vervuld. Bij een nieuwe relatie wil ik geen kinderen meer. Alle aandacht gaat dan naar deze drie, niet naar een nieuwe vrouw en ook nog eens een nieuwe baby.
Zelf heb ik er nooit iets van gemerkt. Volgens mij zou het wel kunnen dat er bij de ingreep wat bloed in de zaadleiders is gekomen wat zich nu bij de zaadlozing vermengt. Hoe dan ook, het mag zeker niet aanhouden en ook niet gepaard gaan met pijnen of zwellingen. Ik zou zeker niet meteen paniekeren maar wel de zaak in de gaten blijven houden.
Wel vreemd dat je je niet eens moest uitkleden, hoe kan die arts dan een wondcontrole uitvoeren, laat staan een eventuele ontsteking of complicatie opsporen... Heb je hem toen de vraag niet kunnen stellen over dat bloed?
Kieko, je mag mij steeds persoonlijk per e-mail contacteren als je dat wenst...
Wens je dat alles spoedig zijn oude gangetje weer loopt!
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Is het normaal dat er bloed bij de zaadlozing zit?
Bij de voorlichting is daar niets over gezegd. Bij de wondcontrole die ik donderdag had, hoefde mijn broek niet eens uit. Ik kan er zo snel niets over vinden. Althans niet in combinatie met vasectomie.
Groetjes,
Kieko
Laat je nu maar fijn door je vrouw verwennen, ze zal je wel dankbaar zijn!
Ik stuur je meteen een persoonlijke mail...
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Net thuis en plots een beetje dizzy, alsof ik slaapdronken ben.
Het is inderdaad pijn- en vlekkeloos verlopen en het ging op een vrij ontspannen manier. Ze hadden zelfs de radio aanstaan voor de juiste afleiding. Je voelt wel iets, maar dat is niet noemenswaardig. Het meest wat ik voelde waren de zenuwen in mijn onderbuik op de tafel. Het is nog verdoofd dus ik ben benieuwd hoe het vanmiddag zal vertoeven.
O ja. Paracetamol mag niet, omdat dit bloedverdunners zijn.
Groetjes,
Kieko
Ik wens je dat alles vlekkeloos moge verlopen zoals bij mij destijds; totaal pijnloos en zonder verwikkelingen. Wel was ik nadien enkele daagjes lichtjes down, de tijd om psychologisch afscheid te nemen van mijn vruchtbaarheid (die er fysiek eigenlijk toen nog wel was!). Voor de rest blijf je 100% man, zeker weten, misschien eerder 200% bij je vrouw!
je kunt beter spijt hebben van iets dat je deed dan van iets dat je niet deed.
Morgenochtend is het zover.
De knipdag.
Groetjes,
Kieko
Na een bezoekje aan de huisarts, waarbij ik zonder tekst en uitleg of vragen een verwijsbriefje kreeg, ga ik vandaag naar het ziekenhuis voor een soort voorbeschouwing.
Groetjes,
Kieko