160 000 verstoten vaders

doc schreef op 5 september, 2004 - 11:40.

Eindelijk heeft deze week een van de grote weekbladen (VN) de ontvaderingsepidemie in zijn volle omvang herkend en beschreven. Journalistiek is het artikel in de vorm gegoten van een interviewtje met drie verstoten vaders. Laat ik nou twee van die vaders kennen.

Een analyse volgt hopelijk nog. In een volgende aflevering? Het blijft in het VN-stuk volkomen onbegrijpelijk waarom kinderen en vaders zo massaal door moeders uit elkaar gerukt worden. Welk belang hebben moeders daarbij en de politiek?

Ook opmerkelijk in het stuk is dat wat er niet staat. Namelijk dat regering en de VVD ieder apart aan een wetvoorstel werken om het maatschappelijke probleem van de massaal verstoten vaders aan te pakken. En dat alle socialistische politieke partijen, de geestverwanten van de VN, de status quo van het vaderloze gezin blijkbaar wel prima vinden.

paps schreef op 11 september, 2004 - 06:45.

160 000 verstoten vaders

Nou doc die 160 000 duizend zijn alleen nog maar de totaal verstoten vaders.

Inmiddels hebben we > 300 000 moedergezinnen. Die andere 140 000 vaders zien hun kinderen wel eens af en toe in het weekeind, maar van de opvoeding van hun kinderen zijn ze doorgaans totaal uitgesloten door mams. Onze maatschappij is ernstig ziek.

Bril schreef op 20 september, 2004 - 18:36.

<em>Bril</em>'s afbeelding

reactie van B Slofstra (verplaatst)

Ha Doc,

Jouw verhaal over de VVD en de verstoten vaders (5 september) is erg nuttig en bruikbaar. Ik zal uitleggen waarom.

De VVD (en het liberalisme in het algemeen) presenteert zich als hoeder van de moderne maatschappij tegenover de patriarchale traditionele cultuur van anderen. Voor gelijkheid van man en vrouw, tegen uithuwelijking en vrouwenbesnijdenis. Het \'moderne\' gedachtengoed heeft immers een universele waarde, betogen zij. Tot zover prima.

Om de daad bij het woord te voegen zoekt de VVD toenadering bij de vrouwenbeweging. Daar gaat het fout. De feministische beweging kan namelijk nooit kiezen tussen twee opties: (a) opvoeding is een zaak van ouders (moeders en vaders), of (b) opvoeding is een zaak van vrouwen.
Opmerkelijk is dat VVD-aanhanger Afshin Ellian in NRC roept dat moslimvrouwen recht (!) hebben op overspel en dat wie daar anders over denkt maar fijn ophoepelt naar Saoedi-Arabië. Je leest nooit dat vaders recht hebben op ouderschap en dat wie er anders over denkt (bv de feministe Naomi Wolf) maar lekker oplazert naar het warme matriarchaat van de Bosuo-cultuur in de binnenlanden van China. Hoe zou dat nou komen?

Als de verse feministische bekeerlinge Neelie Kroes in een interview zegt dat vrouwen twee dingen tegelijk kunnen, bedoelt ze (blijkens het vervolg) dat vrouwen tegelijk kunnen werken en opvoeden, anders dan mannen. Anders gezegd: wat zij betoogt is niet \"meer vrouwen aan de top van het bedrijfsleven\" maar \"minder mannen in het gezin\".
Als mevrouw Hirsi Ali een pleidooi houdt voor een nieuwe Man-Vrouw-Beweging, dan verwijst ze naar een groep idealisten van vroeger die méér vaderschap bepleitten in plaats van minder. De krokodillentranen om Amina Lawal en andere concrete voorbeelden maken Hirsi Ali\'s betoog ongeloofwaardig. Amina Lawal is immers een moderne heilige van de lesbisch-feministische beweging die vindt dat vrouwen vooral ZONDER zo\'n hinderlijke vader over \'hun\' kinderen moeten beschikken.

Het is merkwaardig dat mensen als Cliteur en Ellian enerzijds verkondigen dat ze zo’n prettig gezinsleven hebben (wat ik graag geloof) en anderzijds de totalitaire onzin van radicale feministes accepteren die een gezinsleven als dat van hen onmogelijk zou maken.

Toch geloof ik stellig dat de VVD helemaal niet zo\'n anti-vader-club is. Je ziet ook dat wetswijzigingen die de rechtspositie van vaders verbeteren vaak uit de VVD afkomstig zijn, zoals jij ook zegt.

Het is daarom belangrijk om erop te wijzen dat de VVD (of \'de politiek\') vooral NIET in zee moet gaan met de feministische beweging (zoals Hirsi Ali bepleit). Waarom niet?

(a) De feministische beweging is niemand verantwoording schuldig en ook nooit persoonlijk of bedrijfsmatig aansprakelijk; dat is kenmerkend voor iedere pressiegroep. ze mogen dus net zoveel schade veroorzaken als ze willen. Vernielingen in mijn stad (Groningen) zijn een goed voorbeeld. Als de VVD met de feministische beweging in zee gaat, dan zou dat die partij ongeloofwaardig maken. De VVD-aanhanger Paul Cliteur strijdt voor de rechten van dieren. Maar hij wil beslist niet met de militante milieubeweging samenwerken. Zaken doen met Volkert van der G.? Liever niet. Zo gewelddadig is de vrouwenbeweging zeker niet, maar dat het problemen heeft met basisrechten van de vrije maatschappij (vaderschap, vrijheid van meningsuiting, het respecteren van andermans eigendommen), dat staat inmiddels wel vast. Zo\'n club moet je kritisch in de gaten houden en vooral geen vrijkaartje voor de botsautootjes geven.

(b) De feministische beweging kan niet kiezen, zoals hierboven gezegd. Dit is geen tijdelijk probleem maar een structurele eigenschap van de vrouwenbeweging. Man en vrouw zijn gelijkwaardig, althans wat betreft werk en inkomen. Wat kinderen en ouderschap betreft, daar hebben we het later wel over. Met zo\'n club kun je geen zaken doen. Het is waarschijnlijk niet juist om te zeggen dat de feministische beweging een dubbel moraal heeft, zoals ik eerder betoogd heb. Het feminisme IS een dubbele moraal.

Wat houdt dat in voor de actualiteit? heel veel. Bijvoorbeeld: staatssecretaris Ross wil \"respect voor vrouwen\" als schoolvak invoeren. Sympathiek bedoeld, maar bij voorbaat rampzalig. Zoals alle pogingen om het onderwijs voertuig te maken van ideologie (zie ook Middenschool en Basisvorming). Het probleem met lastige \'allochtone\' jongetjes ligt echt niet voor 100% bij die jongens of hun vaders of hun \'patriarchale\' cultuur. Het ligt zeker ook bij de feministische crèche-leidsters en juffen die geen ouderlijk gezag van mannen accepteren, vergelijk het verhaal van Harry van Bommel op deze site. Ik spreek uit eigen ervaring als vader. Mevrouw Ross moet echt duidelijk maken dat het Naomi-Wolf-feminisme in Nederland ontoelaatbaar is. Dat jongens mogen bestaan. Dat ze mogen opgroeien tot trotse en actieve vaders.

Zo niet, dan kweekt ze vanzelf de verwarde en gefrustreerde verkrachters van morgen. Daar wordt zij niet op afgerekend. Zij heeft toch alleen goede bedoelingen gehad met haar politiek-corrrecte (want orthodox feministische) wetsvoorstel?

Groeten,
Bouke Slofstra

paps schreef op 20 september, 2004 - 23:38.

fem &amp; lib

Die genoemde Somalische juffrouw uit de VVD is een aardig voorbeeld van de oerfeministe: een vrouw zonder zoon. Praat gemakkelijk. Maar wie maakt haar pensioen mogelijk? En welke politieman maakt dat ze veilig over straat en in het park kan lopen. Mijn zonen zeker?

Verder blijkt ze een nogal bekrompen blik te hebben in het deel van de wereld waar ze opgroeide. Of werd ze in huis opgesloten, zodat ze eigenlijk helemaal niet weet hoe het elders toegaat? Als mij een ding opvalt in Libanon, Egypte, Irak, en nog zowat plekken met zowel moslims als christenen is dat beide groepen een vrijwel identiek familieleven, inclusief de beroemde hoofddoekjes, vertonen. Overigens ben ik opgevoed door vrouwen met hoofddoekjes: nonnen. En sloeg mijn moeder een doek over haar hoofd toen ze de kerk van \"il papa\" binnenliep. Dat hoofddoekje heeft helemaal niets met de islam te maken, meid. En gelukkig sterft jouw anti-man, anti-kind en anti-vader politiek vanzelf uit. Bij gebrek aan toekomst: onze kinderen.

b slofstra schreef op 27 september, 2004 - 09:24.

Reactie op Paps

Beste \"Paps\",

Dank voor jouw reactie.
Ik deel jouw gereserveerdheid tegenover de feministische zending, maar ik vrees dat jij hier en daar uit de bocht vliegt.
Mevrouw Hirsi Ali heeft geen zoon, maar mevrouw Kroes wel. Het is volgens mij niet zo wezenlijk.
Betaald werk (ook bij de politie) wordt in toenemende mate door vrouwen verricht.
Het is waar dat veel \'ouderwetse\' christenen (in het Midden-Oosten en elders) een levenswijze hebben die veel lijkt op die van \'ouderwetse\' moslims. Deze gedachte wordt vrij algemeen gedeeld. De politieke opvattingen van mevrouw Hirsi Ali en geestverwanten is niet exclusief gericht tegen de leefwijze van een groep moslims (al komt het daar in de praktijk wel op neer), maar op een \'traditionele\' en \'patriarchale\' levenswijze in het algemeen, ook waar het in Staphorst voorkomt of voorkwam.

Mijn bezwaar tegen de feministische zending is de innerlijke tegenstrijdigheid van het gedachtengoed. Is \"haar kind\" ook \"zijn kind\" of niet? Zolang de feministische beweging daarover niet met zichzelf in het reine kan komen valt deze beklemmende haatreligie moeilijk serieus te nemen.
Helaas neemt de moderne en zichzelf verlicht achtende medemens weinig serieus behalve het bovengenoemde gedachtegoed.

Ik zie niet helemaal hoe jouw verhaal op het mijne aansluit, \"Paps\". Kun jij jouw opvattingen nader toelichten, \"Paps\"?

Vriendelijke groeten,
Bouke Slofstra

PS: Een eerdere bijdrage van mij (maar ook van anderen) is hier zoekgeraakt.Hoe kan dat?

paps schreef op 28 september, 2004 - 20:23.

Toelichting

Nou, mij valt op dat alle coryfeen, ideologen en boekenschrijfsters van het feminisme zonder zoon zijn. De Gabi\'s, die schaamte-voorbij-dame, Simone B. enzovoort. Maar ik ben al enige tijd op zoek naar een of meer voorbeelden van het tegendeel. Graag dus. Kroes telt niet, ze is maar een late bekeerlinge.

Fijn dat je bevestigt dat christenen en moslims identiek leven in bepaalde regio\'s en bepaalde perioden. Geografie, geschiedenis en economie bepalen de ideologie en niet omgekeerd. Zo ook feminisme.

Toch zie ik een overwegend vrouwelijke politiemacht nog niet een stadion vol hooligans, een vrachtauto vol terroristen of een Sarphatipark vol heigende randfiguren in toom houden. De publieke veiligheid van onze feministische dames is uiteindelijk afhankelijk van mijn zonen. Van gentlemen. Als een kritische massa van welgestelde westerse vrouwen het sociale contract tussen de seksen eenzijdig verbreekt, dan gaan ze dat betreuren op hun oude dag en voor hun dochter.

Eens ben ik met je diagnose, in mijn woorden, van het gebrek aan vrouwenemancipatie in het familieleven, nu op de werkvloer de gelijkwaardigheid wel zo\'n beetje geregeld is. Je ziet het recent opnieuw gebeuren in landen (Chili, Spanje) waar echtscheiding zonder schuldvraag plotseling wel mag en het parlement \"vergeet\" te bedenken hoe het nu moet met de opvoeding van de kinderen als de voorspelbare golf van partnerscheiding op gang komt.

Stimulerende dialogen trouwens.

Gast schreef op 10 mei, 2005 - 19:35.

Rechter verplaatst hoofdverblijfplaats kind van moeder naar

Beste allemaal,

Het ontbreekt mij even aan de tijd, dus hier komt weer het betere knip en plakwerk :) maar dat kan het stuk is goed ingeleid door: Ghislain Duchâteau

Beste,

Omkering van de hoofdverblijfplaats van een kind bij scheiding heeft nagenoeg alle Nederlandstalige media in België gehaald. De rechter in Dendermonde heeft wegens de voortdurende contactweigering van de moeder naar de vader toe geoordeeld dat het vijfjarige dochtertje nu maar bij de vader moet gaan wonen. Dat ophefmakend gebeuren en tot dusver unieke feit in onze rechtspraak hebben we dan ook in een document gevat met eigen commentaar, weergave van enkele krantenartikels en een veelzeggende controverse.

Het document is geplaatst op de Goudi-site - http://www.goudi.be in de rubriek Actualiteit - bovenaan.
Hierbij ben ik zo vrij u een directe koppeling naar de teksten toe over te maken :

http://users.pandora.be/goudi/actualiteit.html#HOOFDVERBLIJFPLAATSVADER