pallie schreef op don, 13/08/2009 - 22:01
Geachte Heren,
Ik weet niet of er al zoiets als dit in een van de topics staat, maar ik kan het niet echt vinden, dus vandaar dat ik dit nieuwe topic start.
Ik heb ondertussen bijna 6 jaar een vriendin (ben zelf 26, vriendin is bijna 23) en zij wil al een tijdje graag kinderen. Alleen heb ik nog niet echt die drang. Ik wil het lieftste nog een tijdje wachten, omdat ik het best vroeg vind en bang ben (zoals veel mannen dat volgens mij hebben) voor de verantwoordelijkheid en ook om mijn 'vrijheid' te verliezen. Ook twijfel ik eraan of ik wel een goede vader zal zijn, hoe weet je zoiets zeker?
Bij haar is dus wel die 'knop' omgegaan, en blijkbaar kun je dat niet meer uitzetten als ie eenmaal om is.
We hebben dus eigenlijk best wel een probleem zo. Ik wil het liefste nog een tijdje wachten tot bij mij ook die 'knop' om is, maar zij heeft het er dagelijks over en kan niet meer wachten.
Hoe weet je of nou of je klaar bent om kinderen te krijgen. Is het echt een 'knop' die omgaat, en is het verstandig om hierop te wachten? Of moet ik (een beetje tegen mijn zin) toch toegeven aan de behoefte van haar om kinderen te proberen te krijgen?
groeten, Pallie.
Bookmark/Search this post with:
Most artistically wishes from significant europe
I invite you to my blog upon KASYNA BONUSY KASYNO
Most artistically wishes from significant europe
I invite you to my blog upon KASYNA BONUSY KASYNO
Tja, je stelt je vraag op een forum vol mensen die blij zijn dat ze vader zijn. En hier nog zo een
.
Hoe weet je of je er klaar voor bent ? Eigenlijk nooit, ook al neem je de beslissing om aan kinderen te beginnen en duurt de zwangerschap van je vrouw ongeveer 9 maanden.
Op het moment dat je kind geboren wordt overkomt het je toch ineens, en zijn dingen toch anders dan je van te voren voorgesteld hebt.
Denk dat de belangrijkste vragen zijn vind je kinderen in het algemeen uberhaupt leuk ?
Heb je een stabiele relatie ?
Wat zijn de dingen die je bang bent te missen of die je minder moet gaan doen ?
Verder denk ik dat er bij mannen niet echt een biologische knop bestaat die al "om" gaat voor je aan kinderen begint, is mijn mening.
Wat ik belangrijk vind, het is al in zekere zin gemeld, dat je toch wat zekerheid moet hebben omtrent huisje boompje beestje en zeer zeker een stabiele relatie. Voor de rest tsja, ik was er denk ik ook nog niet klaar voor maar nu hebben wij twee kinderen en kan ze echt niet meer missen. Als je thuis komt en er komen al rennend twee schatten van kinderen naar jou toe gerend en vertellen direct aan je wat ze hebben gedaan enz enz. 1 woord: geweldig!!!
En ja, je leven veranderd maar is niet voorbij. Ik ga nog steeds stappen met een paar maten al is dit natuurlijk niet meer iedere week, mijn vrouw gaat ook nog weleens weg met haar vriendinnen moet kunnen en is zeker niet verkeerd.
Ga ervoor en geniet ervan............
Ik sluit me aan bij de reactie van Tom.
Als je geen gefundeerde twijfels hebt (alleen dat je het misschien nog iets te vroeg vind) dan zou ik er ook voor gaan.
Wat wellicht helpt is je misschien er samen met je vriendin eens in te verdiepen, praat eens over jullie toekomst, hoe zie jij het voor je als jullie een baby hebben, wat zijn de taakverdelingen hoe denk je over oppas, minder werken etc.
Het zou maar zo kunnen dat dit jullie allebei enthousiaster maakt, aan de andere kant leert je meisje ook jou twijfels kennen en begrijpt ze wellicht ook beter waarom je wil wachten.
Succes!
Hoi Pallie,
Maak je geen zorgen, ik denk dat heel veel mannen er NOOIT echt klaar voor zijn. Als mijn vrouw op mij had moeten wachten, dan hadden we nu nog geen kinderen gehad... Nou, we hebben er nu 2 en ik hou van ze allebei!
Je leven verandert idd heel ingrijpend en dat kan zelfs na de geboorte nog wel even duren vooraleer je er vrede mee genomen hebt. Eens je die stap vooruit gezet hebt, kijk je gegarandeerd niet meer terug. Je moet je er op een gegeven moment bij neerleggen, dat het (toch zeker de eerste 2 à 3 jaar) helemaal niet om jou gaat, maar 100% om de kleine uk.
Je relatie met je vriendin moet ook wel ijzersterk zijn, want die krijgt het soms ook nogal te verduren. Als zij degene is waarmee je op lange termijn verder wil, zeg ik "go for it!" Dan slaan jullie je er wel doorheen.
Veel succes,
Tom