Jagende naar de bodem van mijn glas, Stef Bos vervloekend en met een kop vol vragen typ ik dan eindelijk dat bericht.

 Het is een warme herfstavond, september 2008. Het afgesloten vrijgezellenbestaan, met de daarbij behorende levenstijl gluurt nog even om de hoek. Hij ziet me zitten; glas in mijn hand, fles aan mijn mond, pizza koud op het toetsenbord. Hij schudt zijn hoofd en trekt de deur dan hard dicht.