...........

Autonoom vaderschap is een begrip dat ik graag gebruik om het belang van relatief onafhankelijke opvoederschap van vaders aan te duiden. Ik gebruikte dat vaak zomaar tussendoor, totdat Louis Tavecchio het een keer aanhaalde in een speech bij de opening van mijn Frieswijk-tentoonstelling. Nu gebruik ik het wat bewuster. Eens zal het net als het begrip “onvoorwaardelijke opvoedingsverantwoordelijkheid” een plek krijgen in een wetenschappelijk artikel.  Permissieve dominantie is een door mij bedacht begrip dat nog niet alom bekend is maar eigenlijk een mooie samenvatting geeft voor wat autonoom vaderschap in de weg staat.

..........

Lees de rest van deze blog

Nieuw speeltje op internet Draw Something. een soort pictionary, waarbij je dus elkaars tekeningen moet raden. Tegenwoordig komt zoiets van zoon naar vader en niet andersom uiteraard. Als kunstenaar heel intrigerend om te zien wat voor moois en niet moois er allemaal op je af komt, en dat je zelf ook maar wat aanklooit per saldo. Een van de woordjes die je kunt tekenen is Vader. Omdat het spelletje alleen nog maar in het engels bestaat verwijst dit woord in principe naar Darth Vader. Die van “Luke I’m your father” Er is iets ingewikkelds in de verbinding tussen die Engelse termen vader en father. Voor mijn zoon is Vader gewoon vader. Dus bijgaand plaatje, dat ben ik zo’n beetje. Nou ja beetje.

Er zijn veel mensen in mijn omgeving die vinden dat ik er een te persoonlijk punt van maak. Van het stof waar we van Ed Spruijt als vaders eventueel in moeten gaan liggen.

Onlangs werd in het blad Pedagogiek een polemiek tussen Spruijt en mij afgesloten die daar onder andere over handelde. Spruijt handhaaft daarin uitdrukkelijk zijn oude adagium dat je je desnoods moet onderwerpen aan de moeder ten bate van de rust voor het kind.

Lange haren verboden. In de late jaren zestig was dat nog steeds de lijn van Nederlandse scholen. Maar in het licht van de opbloeiende cultuur van verbeelding aan de macht was dit niet meer te handhaven.

Op mijn middelbare school maakte de directie (de conrector van orde) er een punt van. Ouders werden gevraagd hun kinderen de haren kort te knippen. Wij als scholieren roken dat hier ons puberaal verzet door kon marcheren naar een terecht verlangen naar vrijheid. Daarmee werd ook op onze school, ver weg in het zuiden, de aansluiting gemaakt bij het Amsterdam van Provo’s en kabouters. Een echte verzetsbeweging was geboren.

Inmiddels groter geworden heb ik mijn wilde haren nog niet verloren.

Lees verder.

wethouder Margriet de Jager

 

“Jullie gaan mee integreren. Dat is logisch, dat hoort bij Deventer” Zo begon wethouder zorg Margriet de Jager haar openingstoespraak van het mannencentrum Salomon in Deventer.
Ik voelde me niet aangesproken, want ik ben wel man maar dacht dat Margriet zich nu toch echt richtte op de vele aanwezige allochtone mannen die aangepast zouden moeten worden aan het westerse model van vaderschap. Maar dit had ik volgens een van de initiatoren toch echt verkeerd begrepen. De wethouder bedoelde hiermee dat mannen moeten integreren in de Deventer samenleving. Voorwaar zulk revolutionair geluid had ik gewoon niet verwacht. Nu voel ik me beslist aangesproken.

Een uitnodiging aan alle Deventer mannen om deel te nemen aan de samenleving. Ik ga de verdere twijfels maar een beetje voor me houden. Het was een druk bezochte meeting met echt ook wel heel wat vrouwen en autochtone mannen, waaronder op zijn minst drie gezellig samen optrekkende Gemiste Vaders.

lees verder